Χάρμα Οφθαλμών — Κριτική για τον Περικλή Καραπιπέρη

Μια πραγματική ευλογία για το βλέμμα: κάθε ζωγραφική σύνθεση απορροφά μέχρι τα μύχια το βλέμμα και τον ψυχισμό μας, ενεργοποιώντας τη φαντασία μέσα από τον αυθεντικό παλμό του χρώματος.

Στοιχεία Κειμένου

Το κείμενο της κριτικής

Χάρμα οφθαλμών, η καθεμία από τις ζωγραφικές συνθέσεις του Περικλή Καραπιπέρη… απορροφά μέχρι τα μύχια το βλέμμα και τον ψυχισμό μας. Ενεργοποιείται η φαντασία μέσα από τον αυθεντικό παλμό του χρώματος, για να διανύσει τις δικές της τροχιές, με την αμέριστη συμβολή ενός ενορχηστρωμένου αέναου ρυθμού.

Κάθε φορά ανιχνεύουμε μια γιορτή της φύσης, καθώς υπάρχει πάντοτε ένας ρυθμός στο χρώμα, στην ταυτότητα των απεικονιζόμενων και στην ενορχήστρωσή τους, μόλις πριν να μεταλλαχθούν. Ειδικότερα, ένας αέναος ρυθμός συνθεμένος από το χάρισμα του καλλιτέχνη, την έμφυτη τάση του να εντοπίζει άμεσα τη φύση του ερεθίσματός του και να την αξιοποιεί ιδιωματικά μες από τη σχέση: χρώμα – φως – ρυθμός.

Όποιο και να είναι το εκάστοτε θέμα, διασχίζεται από έναν ρυθμικό — ενεργοποιημένο μες από το χρώμα — παλμό: στυλοβάτη της όλης σύνθεσης. Το χρώμα ταυτίζεται με το σχήμα, έτσι ώστε το χρώμα να γεννά το σχήμα και, αντίστροφα.

Η φύση ντύνεται τις περισσότερες φορές με έντονα, γιορτινά χρώματα — χάρμα οφθαλμών — αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις όπου ο δημιουργός εκφράζει με την παλέτα του διαφορετικά, σε αποχρώσεις, συναισθήματα και καταστάσεις. Δέντρα, θάμνοι, φυτά προβάλλουν πομποί και δέκτες φυσικών και μεταφυσικών μηνυμάτων, μέσα από το χρώμα και τον «ρυθμό» που τα διαπερνά και τα ορίζει. Συγχρόνως, εκπέμπουν συλλογικά διαφορετικά σε ένταση συναισθήματα.

Εμπνέουν «καταστάσεις» τα έργα — μαρτυρίες ψυχής — του Περικλή και όχι απλά φευγαλέα συναισθήματα.

Αυθεντικός και προικισμένος δημιουργός, ο Περικλής ορίζει την προσωπική του πορεία μακριά από περαστικές μόδες και κινήματα, αντιστεκόμενος σθεναρά σε επίπλαστες και ανούσιες «εν είδει» μόδας προκλήσεις. Η εικαστική του γραφή ταυτίζεται απόλυτα με τον χαρισματικό εαυτό του: σπάνιο προτέρημα στην εποχή των αντιγραφών, των ψηφιοποιημένων έργων και της τελείως άσχετης με την έννοια της αυθεντικής δημιουργίας «τεχνητής νοημοσύνης». Και αυτό, γιατί η ακραιφνής τέχνη στην οποία και υπάγονται τα έργα του Περικλή δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα στυγνών μαθηματικών υπολογισμών και μηχανημάτων. Είναι «χάρισμα».

— Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν Δρ. Ιστορικός της Τέχνης – Τεχνοκριτικός Officier des Arts et Lettres

Σύνθεση

Ο ρυθμός λειτουργεί ως στυλοβάτης της σύνθεσης, οδηγώντας το βλέμμα με φυσικότητα και ένταση.

Χρώμα – Φως – Ρυθμός

Η σχέση χρώματος, φωτός και ρυθμού γίνεται η ιδιότυπη «γραφή» που καθορίζει το έργο.

Καταστάσεις

Τα έργα δεν αφήνουν μόνο εντυπώσεις· εμπνέουν «καταστάσεις», σαν μαρτυρίες ψυχής.

Εξερεύνησε περισσότερα έργα

Αν σου άρεσε αυτή η κριτική, γύρισε στη γκαλερί και δες περισσότερες συνθέσεις.
×
Artwork